Biurka szkolne – pojedyncze czy podwójne?

Jeszcze kilka lat temu, w typowej szkole spotkać można było jedynie ławki podwójne. Przeznaczone do usadzenia dwóch uczniów jednocześnie. Wielu z nas z takim kolegą ze szkolnej ławki zaprzyjaźniło się na całe życie. Na zachodzie, trend jest inny – większość szkół wyposażona jest w pojedyncze biurka szkolne, przy których dziecko siedzi samo i ma do dyspozycji własny blat roboczy. Jakie z tych rozwiązań jest bardziej korzystne dla dziecka?

Biurka pojedyncze

Jakie zalety mają pojedyncze ławki szkolne? Przede wszystkim pozwalają na dopasowanie wysokości blatu do potrzeb każdego ucznia z osobna. Są również bardziej mobilne niż tradycyjne biurka – a to pozwala nauczycielowi tak aranżować przestrzeń w klasie, by uatrakcyjnić zajęcia (można np. w łatwy sposób przestawić ławki tak, by tworzyły podkowę lub podzielić salę na dwie grupy do przeprowadzenia dyskusji) – przy podwójnych ławkach jest to kłopotliwe i nauczyciele nie korzystają z reguły wtedy z takich możliwości. Dla wielu nauczycieli zaletą pojedynczych biurek w szkole jest również fakt większego bezpieczeństwa podczas klasówek czy egzaminów – przy tego typu biurkach po prostu trudniej się ściąga!

Ławki szkolne podwójne

Szkolna ławka przy której siedzi dwoje dzieci ma kilka wad – przede wszystkim nie pozwala na dokładną regulację wysokości. Większość ławek takich funkcji nie posiada, a nawet jeśli je mają, to ławka musiałaby być dopasowana do wzrostu obojga dzieci – co w praktyce oznacza konieczność sadzania razem dzieci o podobnym wzroście (co nie zawsze jest zgodne z preferencjami samych dzieci). Drugim problemem jest kwestia psychologiczna – kto z kim ma siedzieć. Najczęściej dzieci ustalają to same, ale – jak to w stadzie bywa – niektóre osobniki bywają wykluczane. W grupie szkolnej jest to reprezentowane tym, że z taką osobą nikt nie chce w jednej ławce siedzieć. Ławka staje się zatem narzędziem tworzenia hierarchii. Przy pojedynczych biurkach problem mobbingu wśród dzieci nie znika, ale nie jest przynajmniej reprezentowany na każdej lekcji w tej dość drastycznej formie ostracyzmu.

To co jest wadą ławki szkolnej jest też jej zaletą – przy podwójnych biurkach dzieci uczą się kooperacji i współpracy. Socjalizują się (co jest tym bardziej ważne obecnie – kiedy odchodzimy od rodzin wielodzietnych i coraz większa część dzieci w klasie to jedynaki) i mogą nie tylko nawiązać pierwsze przyjaźnie, ale również zaczynają współpracować w grupie – co przydaje się im w późniejszym, dorosłym życiu. Odejście od podwójnych biurek może zatem prowadzić do wychowywania pokolenia samotników.